1294-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالاَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَثِيرًا فَكَانَ لاَ يَقُومُ مِنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي صَلَّى فِيهِ الْغَدَاةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ قَامَ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ибн Нуфайл ва Аҳмад ибн Юнус ривоят қилиб, иккаласи: бизга Зуҳайр ривоят қилди, деди. Бизга Симок ривоят қилди. У айтди: Мен Жобир ибн Самурага: «Сен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўтирар эдингми?» дедим. У: «Ҳа, кўп марта. У субҳ намозини ўқиган ўрнидан қуёш чиққунча турмас эди, қуёш чиққач эса соллаллаҳу алайҳи васаллам турар эди» деди.