أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ كُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَيَتَحَدَّثُ أَصْحَابُهُ يَذْكُرُونَ حَدِيثَ الْجَاهِلِيَّةِ وَيُنْشِدُونَ الشِّعْرَ وَيَضْحَكُونَ وَيَتَبَسَّمُ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди ва бошқасини ҳам эслатди, Симок ибн Ҳарбдан, у деди: Мен Жобир ибн Самурага: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга ўтирар эдингми?» дедим. У: «Ҳа,» деди. «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бомдод намозини ўқиганларида, қуёш чиққунча ўз намозгоҳларида ўтирардилар. Саҳобалари (ўзаро) гаплашиб, жоҳилият (замонидаги) воқеаларни эслашар, шеър айтишар ва кулишар эдилар. У зот (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса табассум қилардилар,» деди.