حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ رَجُلٍ، عِنْدَهُ رَضِيٍّ أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنِ امْرِئٍ تَكُونُ لَهُ صَلاَةٌ بِلَيْلٍ يَغْلِبُهُ عَلَيْهَا نَوْمٌ إِلاَّ كُتِبَ لَهُ أَجْرُ صَلاَتِهِ وَكَانَ نَوْمُهُ عَلَيْهِ صَدَقَةً " .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан, у Саъийд ибн Жубайрдан, у ҳузуридаги бир рози (ишончли) кишидан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёли Оиша унга хабар беришича, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бир кишининг тунда ўқийдиган намози бўлиб, уни уйқу ғолиб келиб (ўқий олмаса), албатта унга намозининг ажри ёзилади ва унинг уйқуси унга садақа бўлади» деди.