حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو صَفْوَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ، ح وَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمُرَادِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، - الْمَعْنَى - عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَبْدٍ قَالاَ عَنِ ابْنِ وَهْبِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَامَ عَنْ حِزْبِهِ أَوْ عَنْ شَىْءٍ مِنْهُ فَقَرَأَهُ مَا بَيْنَ صَلاَةِ الْفَجْرِ وَصَلاَةِ الظُّهْرِ كُتِبَ لَهُ كَأَنَّمَا قَرَأَهُ مِنَ اللَّيْلِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Абу Сафвон Абдуллаҳ ибн Саъийд ибн Абдулмалик ибн Марвон ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Сулаймон ибн Довуд ва Муҳаммад ибн Салама ал-Муродий ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ибн Ваҳб — маъно (бир хил) — Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, деди. Соиб ибн Язид ва Убайдуллаҳ унга хабар беришларича, Абдурраҳмон ибн Абд — улар Ибн Ваҳб ибн Абд ал-Қорийдан деб айтишди — айтди: Мен Умар ибн ал-Хаттобни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким ўз ҳизбидан (кунлик вирд ўқишидан) ёки унинг бир қисмидан ухлаб қолса-ю, уни фажр намози билан зуҳр намози орасида ўқиса, унга гўё уни тунда ўқигандай ёзилади» деди.