حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ شَهِدَ الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ كَانَ لَهُ قِيَامُ نِصْفِ لَيْلَةٍ وَمَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ وَالْفَجْرَ فِي جَمَاعَةٍ كَانَ لَهُ كَقِيَامِ لَيْلَةٍ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَعُمَارَةَ بْنِ رُوَيْبَةَ وَجُنْدَبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُفْيَانَ الْبَجَلِيِّ وَأُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي مُوسَى وَبُرَيْدَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُثْمَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ عُثْمَانَ مَوْقُوفًا وَرُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عُثْمَانَ مَرْفُوعًا .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Бишр ибн ас-Сарий ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, Усмон ибн Ҳакимдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Амрадан, у Усмон ибн Аффон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким хуфтон (намози)ни жамоат билан ўқиса, унга ярим кечани қоим бўлганча (савоб) бўлади; ким хуфтон ва бомдодни жамоат билан ўқиса, унга бутун кечани қоим бўлганча (савоб) бўлади,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Ибн Умар, Абу Ҳурайра, Анас, Умора ибн Рувайба, Жундаб ибн Абдуллаҳ ибн Суфён ал-Бажалий, Убай ибн Каъб, Абу Мусо ва Бурайда (розияллаҳу анҳум)дан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Усмоннинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Бу ҳадис Абдурраҳмон ибн Абу Амрадан, у Усмондан мавқуф (саҳобанинг сўзи сифатида) ҳам ривоят қилинган, ҳамда Усмондан турли йўллар билан марфуъ (Набийга кўтарилган) ҳолда ҳам ривоят қилинган.