حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ مِخْرَاقٍ، عَنْ أَبِي نُعَامَةَ، عَنِ ابْنٍ لِسَعْدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا أَقُولُ اللَّهُمَّ، إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَنَعِيمَهَا وَبَهْجَتَهَا وَكَذَا وَكَذَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَسَلاَسِلِهَا وَأَغْلاَلِهَا وَكَذَا وَكَذَا فَقَالَ يَا بُنَىَّ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " سَيَكُونُ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الدُّعَاءِ " . فَإِيَّاكَ أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ إِنْ أُعْطِيتَ الْجَنَّةَ أُعْطِيتَهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الْخَيْرِ وَإِنْ أُعِذْتَ مِنَ النَّارِ أُعِذْتَ مِنْهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الشَّرِّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Шуъбадан, у Зиёд ибн Михроқдан, у Абу Нуъамадан, у Саъднинг бир ўғлидан ривоят қилдики, у деди: Отам мени эшитди, мен: «Аллаҳим, мен Сендан жаннатни, унинг неъматини, гўзаллигини ва шундай-шундай нарсаларни сўрайман ва дўзахдан, унинг занжирлари ва кишанларидан ва шундай-шундай нарсалардан Сенга паноҳ тилайман», деяётган эдим. Шунда у: «Эй ўғилчам, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Дудода ҳадддан ошадиган бир қавм бўлади› деяётганларини эшитганман. Сен улардан бўлишдан эҳтиёт бўл. Агар сенга жаннат берилса, у ва ундаги яхшилик сенга берилган бўлади; агар дўзахдан асралсанг, ундан ва ундаги ёмонликдан асралган бўласан», деди.