حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ { قَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ } " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Шуъба Мансурдан, у Заррдан, у Юсайъ ал-Ҳазрамийдан, у Нуъмон ибн Баширдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у дедилар: «Дуо — бу (айнан) ибодатдир. ‹Роббингиз: ‹Менга дуо қилинглар, сизларга ижобат қиламан› деди›».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ زِيَادِ بْنِ مِخْرَاقٍ، عَنْ أَبِي نُعَامَةَ، عَنِ ابْنٍ لِسَعْدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا أَقُولُ اللَّهُمَّ، إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَنَعِيمَهَا وَبَهْجَتَهَا وَكَذَا وَكَذَا وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَسَلاَسِلِهَا وَأَغْلاَلِهَا وَكَذَا وَكَذَا فَقَالَ يَا بُنَىَّ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " سَيَكُونُ قَوْمٌ يَعْتَدُونَ فِي الدُّعَاءِ " . فَإِيَّاكَ أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ إِنْ أُعْطِيتَ الْجَنَّةَ أُعْطِيتَهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الْخَيْرِ وَإِنْ أُعِذْتَ مِنَ النَّارِ أُعِذْتَ مِنْهَا وَمَا فِيهَا مِنَ الشَّرِّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Шуъбадан, у Зиёд ибн Михроқдан, у Абу Нуъамадан, у Саъднинг бир ўғлидан ривоят қилдики, у деди: Отам мени эшитди, мен: «Аллаҳим, мен Сендан жаннатни, унинг неъматини, гўзаллигини ва шундай-шундай нарсаларни сўрайман ва дўзахдан, унинг занжирлари ва кишанларидан ва шундай-шундай нарсалардан Сенга паноҳ тилайман», деяётган эдим. Шунда у: «Эй ўғилчам, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Дудода ҳадддан ошадиган бир қавм бўлади› деяётганларини эшитганман. Сен улардан бўлишдан эҳтиёт бўл. Агар сенга жаннат берилса, у ва ундаги яхшилик сенга берилган бўлади; агар дўзахдан асралсанг, ундан ва ундаги ёмонликдан асралган бўласан», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ، حُمَيْدُ بْنُ هَانِئٍ أَنَّ أَبَا عَلِيٍّ، عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ، صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَدْعُو فِي صَلاَتِهِ لَمْ يُمَجِّدِ اللَّهَ تَعَالَى وَلَمْ يُصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " عَجِلَ هَذَا " . ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِتَحْمِيدِ رَبِّهِ جَلَّ وَعَزَّ وَالثَّنَاءِ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَدْعُو بَعْدُ بِمَا شَاءَ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, бизга Ҳайва ривоят қилди, менга Абу Ҳоний Ҳумайд ибн Ҳоний хабар бердики, Абу Алий Амр ибн Молик унга ривоят қилганки, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг саҳобаси Фазола ибн Убайднинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишининг намозида Аллаҳ таолони улуғламасдан ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга саловот айтмасдан дуо қилаётганини эшитдилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу шошилди», дедилар. Сўнг уни чақириб, унга ёки бошқасига: «Сизлардан бири намоз ўқиганда, аввал Робби жалла ва аззага ҳамд айтиш ва Унга сано айтиш билан бошласин, сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга саловот айтсин, сўнгра хоҳлаган нарсаси билан дуо қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ شَيْبَانَ، عَنْ أَبِي نَوْفَلٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَحِبُّ الْجَوَامِعَ مِنَ الدُّعَاءِ وَيَدَعُ مَا سِوَى ذَلِكَ .
Бизга Ҳорун ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун Асвад ибн Шайбондан, у Абу Навфалдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дуонинг жамловчиларини (мазмуни кенг, қисқа дуоларни) ёқтирардилар ва ундан бошқасини тарк қилардилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ فَإِنَّهُ لاَ مُكْرِهَ لَهُ " .
Бизга Қаънабий Моликдан, у Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз ҳеч қачон: ‹Аллаҳим, агар хоҳласанг мени мағфират қил, Аллаҳим, агар хоҳласанг менга раҳм қил›, демасин. Сўровни қатъий қилсин, чунки Уни мажбур қилувчи йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَعْجَلْ فَيَقُولُ قَدْ دَعَوْتُ فَلَمْ يُسْتَجَبْ لِي " .
Бизга Қаънабий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Убайддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингизнинг дуосига, шошилмагунича, яъни: ‹Мен дуо қилдим, аммо менга ижобат қилинмади›, демагунча ижобат қилинади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَيْمَنَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَسْتُرُوا الْجُدُرَ مَنْ نَظَرَ فِي كِتَابِ أَخِيهِ بِغَيْرِ إِذْنِهِ فَإِنَّمَا يَنْظُرُ فِي النَّارِ سَلُوا اللَّهَ بِبُطُونِ أَكُفِّكُمْ وَلاَ تَسْأَلُوهُ بِظُهُورِهَا فَإِذَا فَرَغْتُمْ فَامْسَحُوا بِهَا وُجُوهَكُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ كُلُّهَا وَاهِيَةٌ وَهَذَا الطَّرِيقُ أَمْثَلُهَا وَهُوَ ضَعِيفٌ أَيْضًا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Абдулмалик ибн Муҳаммад ибн Айман Абдуллаҳ ибн Яъқуб ибн Ишоқдан, у ўзига ривоят қилган кишидан, у Муҳаммад ибн Каъб Қуразидан ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Аббос ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Деворларни (матолар билан) безаб тўсманглар. Ким биродарининг мактубига унинг изнисиз қараса, у фақат дўзахга қараган бўлади. Аллаҳдан кафтларингизнинг ичи билан сўранглар, орқаси билан сўраманглар. Сўраб бўлганингизда, у билан юзларингизни сийпанглар», дедилар. Абу Довуд деди: Бу ҳадис Муҳаммад ибн Каъбдан турли йўллар билан ривоят қилинган, уларнинг барчаси заъиф. Бу йўл уларнинг энг яхшиси, у ҳам заъиф.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْبَهْرَانِيُّ، قَالَ قَرَأْتُهُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ - يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ - حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ عَنْ شُرَيْحٍ حَدَّثَنَا أَبُو ظَبْيَةَ أَنَّ أَبَا بَحْرِيَّةَ السَّكُونِيَّ حَدَّثَهُ عَنْ مَالِكِ بْنِ يَسَارٍ السَّكُونِيِّ ثُمَّ الْعَوْفِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَاسْأَلُوهُ بِبُطُونِ أَكُفِّكُمْ وَلاَ تَسْأَلُوهُ بِظُهُورِهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ لَهُ عِنْدَنَا صُحْبَةٌ يَعْنِي مَالِكَ بْنَ يَسَارٍ .
Бизга Сулаймон ибн Абдулҳамид Баҳроний ривоят қилди, у деди: Мен уни Исмоил — яъни Ибн Айёш — асл нусхасида ўқидим: менга Замзам Шурайҳдан ривоят қилди, бизга Абу Забя ривоят қилдики, Абу Баҳрийя Сакуний унга Молик ибн Ясор Сакуний, сўнг Авфийдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳдан сўраганингизда, кафтларингизнинг ичи билан сўранглар, орқаси билан сўраманглар», дедилар. Абу Довуд деди: Сулаймон ибн Абдулҳамид деди: Бизнинг олдимизда у — яъни Молик ибн Ясор — саҳобалик шарафига эга.
حَدَّثَنَا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، حَدَّثَنَا سَلْمُ بْنُ قُتَيْبَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ نَبْهَانَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو هَكَذَا بِبَاطِنِ كَفَّيْهِ وَظَاهِرِهِمَا .
Бизга Уқба ибн Мукрам ривоят қилди, бизга Салм ибн Қутайба Умар ибн Набҳондан, у Қатодадан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай — кафтларининг ичи ва орқаси билан — дуо қилаётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى، - يَعْنِي ابْنَ يُونُسَ - حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْمُونٍ صَاحِبَ الأَنْمَاطِ - حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ رَبَّكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَيِيٌّ كَرِيمٌ يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا " .
Бизга Муъаммал ибн Фазл Ҳарроний ривоят қилди, бизга Исо — яъни Ибн Юнус — ривоят қилди, бизга Жаъфар — яъни Ибн Маймун, анмотлар (матолар) сотувчиси — ривоят қилди, менга Абу Усмон Салмондан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, Роббингиз табарака ва таоло ҳаёли ва карамлидир. Бандаси қўлларини Унга кўтарганида, уларни қуруқ (бўш) қайтаришдан ҳаё қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، - يَعْنِي ابْنَ خَالِدٍ - حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ الْمَسْأَلَةُ أَنْ تَرْفَعَ، يَدَيْكَ حَذْوَ مَنْكِبَيْكَ أَوْ نَحْوَهُمَا وَالاِسْتِغْفَارُ أَنْ تُشِيرَ بِأُصْبُعٍ وَاحِدَةٍ وَالاِبْتِهَالُ أَنْ تَمُدَّ يَدَيْكَ جَمِيعًا .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Вуҳайб — яъни Ибн Холид — ривоят қилди, менга Аббос ибн Абдуллаҳ ибн Маъбад ибн Аббос ибн Абдулмутталиб Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Сўраш (масъала) — қўлларингни елкаларинг баробарига ёки шунга яқин кўтаришингдир. Истиғфор — битта бармоқ билан ишора қилишингдир. Ибтиҳол (зорланиш) эса иккала қўлингни бирга узатишингдир.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ وَالاِبْتِهَالُ هَكَذَا وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَجَعَلَ ظُهُورَهُمَا مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ .
Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, менга Аббос ибн Абдуллаҳ ибн Маъбад ибн Аббос ушбу ҳадисни ривоят қилди. У бунда деди: Ибтиҳол шундай — ва у иккала қўлини кўтарди ва уларнинг орқасини юзига қаратди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَخِيهِ، إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Ҳамза ривоят қилди, бизга Абдулазиз ибн Муҳаммад Аббос ибн Абдуллаҳ ибн Маъбад ибн Аббосдан, у акаси Иброҳим ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар — ва шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ حَفْصِ بْنِ هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا دَعَا فَرَفَعَ يَدَيْهِ مَسَحَ وَجْهَهُ بِيَدَيْهِ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Ибн Лаҳия Ҳафс ибн Ҳошим ибн Утба ибн Абу Ваққосдан, у Соиб ибн Язиддан, у отасидан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дуо қилиб қўлларини кўтарганларида, қўллари билан юзларини сийпардилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ رَجُلاً يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنِّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ . فَقَالَ " لَقَدْ سَأَلْتَ اللَّهَ بِالاِسْمِ الَّذِي إِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى وَإِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Молик ибн Миғвалдан ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Бурайда отасидан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир кишининг: «Аллаҳим, мен Сендан сўрайман, мен гувоҳлик бераманки, Сен Аллаҳсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ, Ягона, Самад (ҳамма муҳтож бўлган), туғмаган ва туғилмаган, ҳеч ким Унга тенг келмаган Зот», деяётганини эшитдилар. Шунда: «Сен Аллаҳдан шундай исм билан сўрадинг, агар У билан сўралса беради, агар У билан дуо қилинса ижобат қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فِيهِ " لَقَدْ سَأَلْتَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بِاسْمِهِ الأَعْظَمِ " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Холид Раққий ривоят қилди, бизга Зайд ибн Ҳубоб ривоят қилди, бизга Молик ибн Миғвал ушбу ҳадисни ривоят қилди. У бунда: «Сен Аллаҳ азза ва жалладан Унинг Исми Аъзами (Улуғ Исми) билан сўрадинг», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَلَبِيُّ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ حَفْصٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَخِي أَنَسٍ - عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا وَرَجُلٌ يُصَلِّي ثُمَّ دَعَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعَظِيمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Убайдуллаҳ Ҳалабий ривоят қилди, бизга Халаф ибн Халифа Ҳафсдан — яъни Анаснинг жияни — у Анасдан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўтирган эди, бир киши намоз ўқиб, сўнг дуо қилди: «Аллаҳим, мен Сендан, ҳамд фақат Сенга хослиги, Сендан ўзга илоҳ йўқлиги, неъмат берувчи, осмонлар ва ерни йўқдан бор қилувчи, эй Жалол ва Икром соҳиби, эй Ҳайй, эй Қойюм, деб сўрайман». Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У Аллаҳни Унинг Улуғ Исми билан чақирди, агар У билан дуо қилинса ижобат қилади, агар У билан сўралса беради», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اسْمُ اللَّهِ الأَعْظَمُ فِي هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ { وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ } وَفَاتِحَةُ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ { الم * اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ } .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Абу Зиёд Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Асмо бинт Язиддан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳнинг Исми Аъзами (Улуғ Исми) мана шу икки оятда: ‹Ва сизларнинг илоҳингиз ягона илоҳдир, Ундан ўзга илоҳ йўқ, У Раҳмон, Раҳимдир› ва Оли Имрон сурасининг бошида: ‹Алиф, Лом, Мим. Аллаҳ — Ундан ўзга илоҳ йўқ, У Ҳайй, Қойюмдир› (оятларидадир)», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُرِقَتْ مِلْحَفَةٌ لَهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى مَنْ سَرَقَهَا فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُسَبِّخِي عَنْهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لاَ تُسَبِّخِي أَىْ لاَ تُخَفِّفِي عَنْهُ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Ҳафс ибн Ғиёс Аъмашдан, у Ҳабиб ибн Абу Собитдан, у Атодан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Унинг бир чойшаби ўғирланган эди, у ўғирлаган кишига қарши (лаънат) дуоси қила бошлади. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ундан (гуноҳини) енгиллатма», дея бошладилар. Абу Довуд деди: «Ло тусаббихий» — яъни ундан (азобини) енгиллатма демакдир.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ، - رضى الله عنه - قَالَ اسْتَأْذَنْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الْعُمْرَةِ فَأَذِنَ لِي وَقَالَ " لاَ تَنْسَنَا يَا أُخَىَّ مِنْ دُعَائِكَ " . فَقَالَ كَلِمَةً مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي بِهَا الدُّنْيَا قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ لَقِيتُ عَاصِمًا بَعْدُ بِالْمَدِينَةِ فَحَدَّثَنِيهِ وَقَالَ " أَشْرِكْنَا يَا أُخَىَّ فِي دُعَائِكَ " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Шуъба Осим ибн Убайдуллаҳдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан, у Умар розияллаҳу анҳудан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан умра қилишга изн сўрадим, У менга изн бердилар ва: «Эй укажоним, бизни дуоингдан унутма», дедилар. Шундай сўз айтдиларки, мен бунинг эвазига бутун дунё менга берилишидан ҳам хурсанд бўлмасдим. Шуъба деди: Сўнг мен Осим билан Мадинада учрашдим, у менга уни ривоят қилиб: «Эй укажоним, бизни дуоингга шерик қил», дедилар дея ривоят қилди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ مَرَّ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَدْعُو بِأُصْبُعَىَّ فَقَالَ " أَحِّدْ أَحِّدْ " . وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга Аъмаш Абу Солиҳдан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёнимдан ўтдилар, мен икки бармоғим билан дуо қилаётган эдим. Шунда: «Бирлаштир, бирлаштир (битта бармоқ қил)», дедилар ва кўрсаткич бармоқ билан ишора қилдилар.