حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَلَبِيُّ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ حَفْصٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَخِي أَنَسٍ - عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسًا وَرَجُلٌ يُصَلِّي ثُمَّ دَعَا اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْمَنَّانُ بَدِيعُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ يَا حَىُّ يَا قَيُّومُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْعَظِيمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Убайдуллаҳ Ҳалабий ривоят қилди, бизга Халаф ибн Халифа Ҳафсдан — яъни Анаснинг жияни — у Анасдан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўтирган эди, бир киши намоз ўқиб, сўнг дуо қилди: «Аллаҳим, мен Сендан, ҳамд фақат Сенга хослиги, Сендан ўзга илоҳ йўқлиги, неъмат берувчи, осмонлар ва ерни йўқдан бор қилувчи, эй Жалол ва Икром соҳиби, эй Ҳайй, эй Қойюм, деб сўрайман». Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У Аллаҳни Унинг Улуғ Исми билан чақирди, агар У билан дуо қилинса ижобат қилади, агар У билан сўралса беради», дедилар.