Сунани Абу Довуд — 1483-ҳадис

Витр намози ҳукмлари · Дуо ҳақида

1483-ҳадисСунани Абу Довуд · Витр намози ҳукмлари

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي إِنْ شِئْتَ لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ فَإِنَّهُ لاَ مُكْرِهَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Қаънабий Моликдан, у Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз ҳеч қачон: ‹Аллаҳим, агар хоҳласанг мени мағфират қил, Аллаҳим, агар хоҳласанг менга раҳм қил›, демасин. Сўровни қатъий қилсин, чунки Уни мажбур қилувчи йўқ», дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳул Бухорий, 6339-ҳадисДуо китоби

Сизлардан бирингиз: Аллаҳим, агар хоҳласанг, мени мағфират қил, Аллаҳим, агар хоҳласанг, менга раҳм қил, асло демасин; сўровни қатъий қилсин, чунки Уни мажбурловчи йўқ

Саҳиҳи Муслим, 6813-ҳадисЗикр, дуо ва тавба китоби

Бирингиз асло ‹Аллаҳим, агар хоҳласанг менга мағфират қил, Аллаҳим, агар хоҳласанг менга раҳм қил› демасин. Дуода қатъий бўлсин, зеро Аллаҳ хоҳлаган нарсасини қилувчидир, Уни мажбурловчи (ҳеч ким) йўқ

Саҳиҳи Муслим, 6812-ҳадисЗикр, дуо ва тавба китоби

Бирингиз дуо қилганида: ‹Аллаҳим, агар хоҳласанг менга мағфират қил› демасин, балки сўровни қатъий қилсин ва рағбатни (истакни) улуғ қилсин. Зеро Аллаҳ учун берган бирор нарсаси улуғ (қийин) эмас

Саҳиҳул Бухорий, 7477-ҳадисТавҳид китоби

"Бирингиз: ‹Аллаҳумма, агар хоҳласанг, менга мағфират қил; агар хоҳласанг, менга раҳм қил; агар хоҳласанг, менга ризқ бер› демасин, балки сўровида қатъий (азмли) бўлсин, чунки У хоҳлаган(иш)ни қилади, Уни мажбурлаб…

Саҳиҳул Бухорий, 6338-ҳадисДуо китоби

Сизлардан бирингиз дуо қилса, сўровни қатъий қилсин (азимат билан сўрасин), асло: Аллаҳим, агар хоҳласанг, менга бер, демасин; чунки Уни мажбурловчи йўқ (Аллаҳ хоҳласа беради)

Саҳиҳи Муслим, 6811-ҳадисЗикр, дуо ва тавба китоби

Бирингиз дуо қилганида, дуода қатъий бўлсин ва: ‹Аллаҳим, агар хоҳласанг менга бер› демасин. Зеро Аллаҳни мажбурловчи (ҳеч ким) йўқ