حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلْيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ، وَلاَ يَقُولَنَّ اللَّهُمَّ إِنْ شِئْتَ فَأَعْطِنِي. فَإِنَّهُ لاَ مُسْتَكْرِهَ لَهُ ".
Мусаддад, Исмоилдан: Бизга Абдулазиз, у Анасдан (розияллаҳу анҳу) хабар берди: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бирингиз дуо қилса, сўровни қатъий қилсин (азимат билан сўрасин), асло: Аллаҳим, агар хоҳласанг, менга бер, демасин; чунки Уни мажбурловчи йўқ (Аллаҳ хоҳласа беради)» дедилар, деди.