حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَعَوْتُمُ اللَّهَ فَاعْزِمُوا فِي الدُّعَاءِ، وَلاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ إِنْ شِئْتَ فَأَعْطِنِي، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ مُسْتَكْرِهَ لَهُ ".
Анас айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Аллаҳга дуъо қилганингизда, дуъода қатъий (азмли) бўлинглар; бирингиз: ‹Агар хоҳласанг, менга бер› демасин, чунки Аллаҳни мажбурлаб (истамаслигига қарамай қилдирадиган) ҳеч ким йўқ" деди.