حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي عَبْدُ الْحَمِيدِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَقَالَ لَهُمْ " أَلاَ تُصَلُّونَ ". قَالَ عَلِيٌّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَنْفُسُنَا بِيَدِ اللَّهِ، فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا، فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ، وَلَمْ يَرْجِعْ إِلَىَّ شَيْئًا، ثُمَّ سَمِعْتُهُ وَهْوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ وَيَقُولُ " {وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَىْءٍ جَدَلاً}"
Али ибн Абу Толиб (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизи Фотимани бир кеча (уйғотгани) келди ва уларга: "Намоз ўқимайсизларми?" деди. Али: Мен: "Эй Расулуллаҳ, жонларимиз Аллаҳнинг қўлида, У бизни (уйғотишни) истаса, уйғотади" дедим. Буни айтганимда, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (чиқиб) қайтди ва менга ҳеч нарса қайтармади. Кейин — у орқага қайтиб кетаётган ҳолда — унинг сонини (қўли билан) уриб: «Инсон ҳар нарсадан кўра кўпроқ жанжалкаш(жадал)дир» (оятни) айтаётганини эшитдим.