حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ فَاسْتَقْبَلَنَا أُحُدٌ فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ ". قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " مَا يَسُرُّنِي أَنَّ عِنْدِي مِثْلَ أُحُدٍ هَذَا ذَهَبًا، تَمْضِي عَلَىَّ ثَالِثَةٌ وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ، إِلاَّ شَيْئًا أُرْصِدُهُ لِدَيْنٍ، إِلاَّ أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ". عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَمِنْ خَلْفِهِ. ثُمَّ مَشَى فَقَالَ " إِنَّ الأَكْثَرِينَ هُمُ الأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ـ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَمِنْ خَلْفِهِ ـ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ ". ثُمَّ قَالَ لِي " مَكَانَكَ لاَ تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ ". ثُمَّ انْطَلَقَ فِي سَوَادِ اللَّيْلِ حَتَّى تَوَارَى فَسَمِعْتُ صَوْتًا قَدِ ارْتَفَعَ، فَتَخَوَّفْتُ أَنْ يَكُونَ قَدْ عَرَضَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرَدْتُ أَنْ آتِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَهُ لِي " لاَ تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ " فَلَمْ أَبْرَحْ حَتَّى أَتَانِي، قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتًا تَخَوَّفْتُ، فَذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ " وَهَلْ سَمِعْتَهُ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ ". قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ " وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ ".
Абу Зарр айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Мадина Ҳаррасида юрардим. Бизга Уҳуд рўбарў келди. Деди: "Эй Абу Зарр." Мен: "Лаббайка, эй Расулуллаҳ" дедим. Деди: "Менинг ҳузуримда мана шу Уҳуд каби олтин бўлиб, ундан бир динор уч (кун) ўтиб менда қолиши мени хурсанд қилмайди, фақат қарз учун ажратганим бундан мустасно; магар уни Аллаҳнинг бандалари орасида мана шундай, мана шундай, мана шундай (тақсимлаб) айтсам — ўнг томонига, чап томонига ва орқасига." Кейин юрди ва деди: "Албатта (молни) кўпайтирувчилар — қиёмат кунида (савоби) энг камлардир, магар мана шундай, мана шундай, мана шундай қилганлар бундан мустасно — ўнг, чап ва орқасига — ва улар оздир." Кейин менга: "Жойингда тур, мен сенга келгунимча жилма" деди. Сўнг тун қоронғусида кўринмай кетгунча борди. Мен кўтарилган бир овоз эшитдим, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бирор нарса тўғри келган (ҳужум бўлган) бўлмасин деб қўрқдим. Унга бормоқчи бўлдим, лекин унинг менга: "Мен келгунимча жилма" деганини эсладим, шунинг учун у менга келгунча жилмадим. "Эй Расулуллаҳ, мен бир овоз эшитиб қўрқдим" деб унга айтдим. Деди: "Сен уни эшитдингми?" Мен: "Ҳа" дедим. Деди: "У — Жаброил эди, менга келди ва деди: Умматингдан ким Аллаҳга ҳеч нарсани ширк келтирмаган ҳолда ўлса, жаннатга киради." Мен: "Гарчи зино қилса ва гарчи ўғрилик қилса ҳам?" дедим. Деди: "Гарчи зино қилса ва гарчи ўғрилик қилса ҳам."