حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ السَّكَنِ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ أَبُو حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا هَارُونُ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْرُ بْنُ الْخِرِّيتِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدِّثِ النَّاسَ، كُلَّ جُمُعَةٍ مَرَّةً، فَإِنْ أَبَيْتَ فَمَرَّتَيْنِ، فَإِنَّ أَكْثَرْتَ فَثَلاَثَ مِرَارٍ وَلاَ تُمِلَّ النَّاسَ هَذَا الْقُرْآنَ، وَلاَ أُلْفِيَنَّكَ تَأْتِي الْقَوْمَ وَهُمْ فِي حَدِيثٍ مِنْ حَدِيثِهِمْ فَتَقُصُّ عَلَيْهِمْ، فَتَقْطَعُ عَلَيْهِمْ حَدِيثَهُمْ فَتُمِلُّهُمْ، وَلَكِنْ أَنْصِتْ، فَإِذَا أَمَرُوكَ فَحَدِّثْهُمْ وَهُمْ يَشْتَهُونَهُ، فَانْظُرِ السَّجْعَ مِنَ الدُّعَاءِ فَاجْتَنِبْهُ، فَإِنِّي عَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابَهُ لاَ يَفْعَلُونَ إِلاَّ ذَلِكَ. يَعْنِي لاَ يَفْعَلُونَ إِلاَّ ذَلِكَ الاِجْتِنَابَ.
Яҳё ибн Муҳаммад ибнус Сакан, Ҳаббон ибн Ҳилол Абу Ҳабибдан: Бизга Ҳорун Муқриъ: Бизга Зубайр ибнул Хиррит, у Икримадан, у Ибн Аббосдан айтиб берди: У: Одамларга ҳар Жума(да) бир марта (ваъз) айтиб бер; (камга) кўнмасанг, икки марта; (кўпайтирсанг, энг кўпи) уч марта; ва одамларга мана шу Қуръанни зериктирма. Сени — қавмнинг олдига, улар ўз гапларининг бирида экан, келиб, уларга ҳикоя қилиб, уларнинг гапини кесиб, уларни зериктирган ҳолда — топмайин; балки жим тур (эшит), улар сендан (ваъз) сўраган пайтда, улар уни иштиёқ қилган ҳолда уларга айтиб бер. Дуода сажъ(қофияли сўз)дан сақлан; чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва саҳобаларини фақат шу(сақланиш)ни қилган ҳолда танидим, деди.