أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبِي، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، ح وَأَنْبَأَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ، - فَذَكَرَ أَحَدُهُمَا مَا لَمْ يَذْكُرِ الآخَرُ - قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الأَضْحَى فَقَالَ " مَنْ وَجَّهَ قِبْلَتَنَا وَصَلَّى صَلاَتَنَا وَنَسَكَ نُسُكَنَا فَلاَ يَذْبَحْ حَتَّى يُصَلِّيَ " . فَقَامَ خَالِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَجَّلْتُ نُسُكِي لأُطْعِمَ أَهْلِي وَأَهْلَ دَارِي أَوْ أَهْلِي وَجِيرَانِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَعِدْ ذِبْحًا آخَرَ " . قَالَ فَإِنَّ عِنْدِي عَنَاقَ لَبَنٍ هِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ شَاتَىْ لَحْمٍ . قَالَ " اذْبَحْهَا فَإِنَّهَا خَيْرُ نَسِيكَتَيْكَ وَلاَ تَقْضِي جَذَعَةٌ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий, Ибн Абу Зоидадан хабар бериб, у деди: бизга отам, Фиросдан, у Омирдан, у ал-Баро ибн Озиб (розияллаҳу анҳу)дан хабар берди; (бошқа йўл билан) бизга Довуд ибн Абу Ҳинд, Шаъбийдан, у ал-Бародан хабар берди — улардан бири бошқаси зикр қилмаган нарсани зикр қилди — у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қурбон кунида туриб, дедилар: «Ким бизнинг қибламизга юзланиб, бизнинг намозимиздек намоз ўқиб ва бизнинг қурбонлигимиздек қурбонлик қилса, намоз ўқимагунча (қурбонликни) сўймасин.» Шунда менинг тоғам туриб: «Ё Расулуллаҳ, мен қурбонлигимни оилам ва уй аҳлимни — ёки оилам ва қўшниларимни — тўйдириш учун тезроқ (намоздан олдин) қилиб қўйдим,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бошқа сўйишни қайтар (қайта қурбонлик қил),» дедилар. У: «Менинг ҳузуримда бир сутдан ажрамаган улоқ бор, у менга гўшт учун иккита қўйдан кўра севимлироқ,» деди. У (Набий): «Уни сўй, чунки у икки қурбонингнинг яхшироғидир. Ва сендан кейин ҳеч ким учун жазаъа (қўй қурбонликда) кифоя қилмайди,» дедилар.»