وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ جُرَيْجٍ، يُحَدِّثُنَا عَنْ عَطَاءِ، بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا عَصَفَتِ الرِّيحُ قَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ " . قَالَتْ وَإِذَا تَخَيَّلَتِ السَّمَاءُ تَغَيَّرَ لَوْنُهُ وَخَرَجَ وَدَخَلَ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا مَطَرَتْ سُرِّيَ عَنْهُ فَعَرَفْتُ ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ " لَعَلَّهُ يَا عَائِشَةُ كَمَا قَالَ قَوْمُ عَادٍ { فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا} " .
Оиша — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси — айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шамол кучли эсса: «Аллаҳумма, мен Сендан унинг яхшилигини, ундаги нарсанинг яхшилигини ва уни билан жўнатилган нарсанинг яхшилигини сўрайман; ва унинг ёмонлигидан, ундаги нарсанинг ёмонлигидан ва уни билан жўнатилган нарсанинг ёмонлигидан Сенга сиғинаман» дер эди. (Оиша:) Осмон (булут билан) кўриниш берса (хиралашса), унинг ранги ўзгарар, чиқар ва кирар, келар ва кетар эди; ёмғир ёғса, ундан (безовталик) тарқалар эди; мен буни унинг юзида билар эдим. Оиша: Бас мен ундан сўрадим; у: «Эҳтимол, эй Оиша, бу — Од қавми: ‹Бас, уни ўз водийларига юзланган булут ҳолда кўрганларида, «Бу — бизга ёмғир ёғдирувчи булут» дедилар› (деганидек) бўлса керак» деди.