حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، - رضى الله عنه - حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَجَدَهُ يُبَاعُ فَأَرَادَ أَنْ يَبْتَاعَهُ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " لاَ تَبْتَعْهُ وَلاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Нофиъдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилди: Умар ибн ал-Хаттоб розияллаҳу анҳу бир отни Аллаҳ йўлида (садақа қилиб) берган эди. Сўнг уни сотилаётганини кўриб қолди ва уни сотиб олмоқчи бўлди. У шу ҳақда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради. У киши: «Уни сотиб олма ва садақангга қайтма», дедилар.