حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَتْ لِي جَارِيَةٌ فَأَعْتَقْتُهَا فَدَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " آجَرَكِ اللَّهُ أَمَا إِنَّكِ لَوْ كُنْتِ أَعْطَيْتِهَا أَخْوَالَكِ كَانَ أَعْظَمَ لأَجْرِكِ " .
Бизга Ҳаннод ибнус Сарий ривоят қилди, у Абдадан, у Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Букайр ибн Абдуллаҳ ибнул Ашажждан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотини Маймунадан ривоят қилди. У айтди: Менинг бир чўрим бор эди, мен уни озод қилдим. Кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузуримга кирди, мен унга буни хабар бердим. У: «Аллаҳ сенга ажр берсин. Аммо агар уни тоғаларингга берган бўлсанг эди, ажринг учун каттароқ бўларди», деди.