حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَنْ أَصَابَ بِفِيهِ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرَ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ مِنْهُ شَيْئًا بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ " . وَذَكَرَ فِي ضَالَّةِ الإِبِلِ وَالْغَنَمِ كَمَا ذَكَرَهُ غَيْرُهُ قَالَ وَسُئِلَ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " مَا كَانَ مِنْهَا فِي طَرِيقِ الْمِيتَاءِ أَوِ الْقَرْيَةِ الْجَامِعَةِ فَعَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ طَالِبُهَا فَادْفَعْهَا إِلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَأْتِ فَهِيَ لَكَ وَمَا كَانَ فِي الْخَرَابِ - يَعْنِي - فَفِيهَا وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Лайс Ибн Ажлондан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобоси Абдуллаҳ ибн Амр ибнул Осдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, ундан (дарахтда) осилиб турган мева ҳақида сўралди. У: «Ким эҳтиёжманд бўлиб, оғзи билан (еб) олса-ю, этагига (халта қилиб) олмаса, унга ҳеч нарса (жазо) йўқ. Ким ундан бирор нарсани (олиб) чиқиб кетса, унинг устига икки баробар жарима ва жазо бор. Ким ундан (мевани) хирмонга олиб қўйилганидан кейин ўғирласа ва у қалқон нархига етса, унинг устига (қўл) кесиш бор», деди. Ва у адашган туя ҳамда қўй ҳақида бошқалар зикр қилганидек зикр қилди. (Рови) айтди: Ва ундан луқата ҳақида сўралди. У: «Ундан қатнов йўлида ёки катта қишлоқда бўлганини бир йил эълон қил. Агар уни сўровчи келса, уни унга топшир, агар келмаса, у сеники. Вайронада бўлганида эса — яъни — ундан ва рикоз (ер остидаги хазина)дан бешдан бир (закот) бор», деди.