أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَا أَصَابَ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرِ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ شَيْئًا مِنْهُ بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ وَمَنْ سَرَقَ دُونَ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ " .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга ал-Лайс, Ибн Ажлондан, у Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобоси Абдуллаҳ ибн Амрдан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), ундан осилиб турган (дарахтдаги) мева ҳақида сўралганда у: «Ким муҳтож бўлиб, (этагига) яширмасдан ундан (еб) олса, унга ҳеч нарса (жазо) йўқ. Ким ундан бирор нарсани (олиб) чиқиб кетса, унга икки баробар товон ва жазо (лозим) бўлади. Ким уни хирмон йиғиб олганидан кейин ўғирласа ва у қалқон нархига етса, унга қўл кесиш (лозим) бўлади. Ким шундан камроғини ўғирласа, унга икки баробар товон ва жазо (лозим) бўлади,» дедилар.