1767-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَابِطٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابَهُ كَانُوا يَنْحَرُونَ الْبَدَنَةَ مَعْقُولَةَ الْيُسْرَى قَائِمَةً عَلَى مَا بَقِيَ مِنْ قَوَائِمِهَا .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба, унга Абу Холид ал-Аҳмар ибн Журайждан, у Абуз-Зубайдан, у Жобирдан ривоят қилди ва менга Абдурраҳмон ибн Собит хабар бердики, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам ва ашоблари баданани (қурбонлик туясини) чап оёғи боғланган, қолган оёқлари устида тик турган ҳолда сўяр эдилар.