1970-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْمِي عَلَى رَاحِلَتِهِ يَوْمَ النَّحْرِ يَقُولُ " لِتَأْخُذُوا مَنَاسِكَكُمْ فَإِنِّي لاَ أَدْرِي لَعَلِّي لاَ أَحُجُّ بَعْدَ حَجَّتِي هَذِهِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Саъийд Ибн Журайждан ривоят қилди, менга Абуз-Зубайр хабар бердики, мен Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни наҳр куни улови устида тош отаётганини кўрдим, у шундай дерди: «Ибодат амалларингизни мендан олинг, чунки мен билмасман, бу ҳажимдан кейин яна ҳаж қиларманми йўқми».