حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - الْمَعْنَى - قَالَ أَحْمَدُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ الْقُرَشِيُّ التَّيْمِيُّ، أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ " إِنَّ بَنِي هِشَامِ بْنِ الْمُغِيرَةِ اسْتَأْذَنُونِي أَنْ يُنْكِحُوا ابْنَتَهُمْ مِنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَلاَ آذَنُ ثُمَّ لاَ آذَنُ ثُمَّ لاَ آذَنُ إِلاَّ أَنْ يُرِيدَ ابْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْ يُطَلِّقَ ابْنَتِي وَيَنْكِحَ ابْنَتَهُمْ فَإِنَّمَا ابْنَتِي بَضْعَةٌ مِنِّي يُرِيبُنِي مَا أَرَابَهَا وَيُؤْذِينِي مَا آذَاهَا " . وَالإِخْبَارُ فِي حَدِيثِ أَحْمَدَ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ва Қутайба ибн Сайид — маъно бир — ривоят қилди. Аҳмад деди: Бизга Лайс ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Убайдуллаҳ ибн Абу Мулайка Қураший Таймий ривоят қилдики, Мисвар ибн Махрама унга ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг минбар устида шундай деганини эшитди: «Албатта, Бани Ҳишом ибн Муғийра Али ибн Абу Толибга қизларини никоҳлаб беришга мендан рухсат сўрадилар. Мен рухсат бермайман, сўнг рухсат бермайман, сўнг рухсат бермайман, магар Ибн Абу Толиб қизимни талоқ қилиб, уларнинг қизига уйланишни истасагина (бўлак гап). Чунки қизим мендан бир бўлакдир, уни шубҳага солган нарса мени шубҳага солади ва уни ранжитган нарса мени ранжитади.» Хабар бериш (яъни «хабар берди» лафзи) Аҳмаднинг ҳадисида бор.