حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شَبُّويَةَ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، عَنْ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، مَوْلَى عُمَرَ عَنِ الضَّحَّاكِ، بِمَعْنَاهُ قَالَ فَوَعَظَ اللَّهُ ذَلِكَ .
Бизга Аҳмад ибн Шаббуя ал-Марвазий ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Усмон Исо ибн Убайддан, у Убайдуллаҳ — Умарнинг озод қилгани — дан, у аз-Заҳҳокдан шу маънода ривоят қилди. У деди: Бас, Аллаҳ у ҳақда насиҳат қилди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Фудайк ривоят қилди, бизга аз-Заҳҳок — яъни ибн Усмон — хабар берди — буларнинг ҳаммаси Абдуллаҳ ибн Динордан, у Ибн Умардан, у Набий…
Буни Абдуссалом ибн Ҳарб Аъмашдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилган, у эса заифдир. Абу Ийсо ар-Ромлий деди: Бизга Аҳмад ибнул Валид ривоят қилди, бизга Амр ибн Авн ривоят қилди, бизга Абдуссалом буни хабар берди.
Ибн Умар розияллаҳу анҳумодан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир хурмо устуни (жизъ)га суяниб хутба қилар эди. Мимбар ясаб олганида, унга (мимбарга) ўтди. Шунда (хурмо) устуни нола қилди (йиғлади). (Набий) унга…
(ҳ). Бизга ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди: бизга Суфён ривоят қилди — ҳаммаси Исмоил ибн Абу Холиддан, у ибн Абу Авфодан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мисли билан ривоят қилди.
Бизга Исмоил — у Ибн Улайядир — Абдулазиз ибн Суҳайбдан, у Анасдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кишининг заъфарон суртинишидан қайтарди.
Бизга Убайдуллаҳ шу иснод билан ривоят қилди. Абу Усоманинг ҳадисидаги тафсирни (изоҳни) Убайдуллаҳнинг сўзи қилиб келтирди.