حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي بَعْضُ بَنِي أَبِي رَافِعٍ، مَوْلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنْ عِكْرِمَةَ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ طَلَّقَ عَبْدُ يَزِيدَ - أَبُو رُكَانَةَ وَإِخْوَتِهِ - أُمَّ رُكَانَةَ وَنَكَحَ امْرَأَةً مِنْ مُزَيْنَةَ فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ مَا يُغْنِي عَنِّي إِلاَّ كَمَا تُغْنِي هَذِهِ الشَّعْرَةُ . لِشَعْرَةٍ أَخَذَتْهَا مِنْ رَأْسِهَا فَفَرِّقْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَأَخَذَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَمِيَّةٌ فَدَعَا بِرُكَانَةَ وَإِخْوَتِهِ ثُمَّ قَالَ لِجُلَسَائِهِ " أَتَرَوْنَ فُلاَنًا يُشْبِهُ مِنْهُ كَذَا وَكَذَا مِنْ عَبْدِ يَزِيدَ وَفُلاَنًا يُشْبِهُ مِنْهُ - كَذَا وَكَذَا " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعَبْدِ يَزِيدَ " طَلِّقْهَا " . فَفَعَلَ ثُمَّ قَالَ " رَاجِعِ امْرَأَتَكَ أُمَّ رُكَانَةَ وَإِخْوَتِهِ " . فَقَالَ إِنِّي طَلَّقْتُهَا ثَلاَثًا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " قَدْ عَلِمْتُ رَاجِعْهَا " . وَتَلاَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ } . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ نَافِعِ بْنِ عُجَيْرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رُكَانَةَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَرَدَّهَا إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَصَحُّ لأَنَّ وَلَدَ الرَّجُلِ وَأَهْلَهُ أَعْلَمُ بِهِ أَنَّ رُكَانَةَ إِنَّمَا طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَجَعَلَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاحِدَةً .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди: Бизга Абдурраззоқ ривоят қилди: Бизга Ибн Журайж хабар берди: Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг озод қилинган қули Абу Рофиънинг ўғилларидан бири Ибн Аббоснинг озод қилинган қули Икримадан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У айтди: Абду Язийд - Рукона ва унинг биродарларининг отаси - Руконанинг онасини талоқ қилди ва Музайнадан бир аёлга уйланди. Шунда (талоқ қилинган аёл) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келиб, бошидан бир тола соч олиб: ‹У менга фақат шу соч тола (фойдаси) қадар фойда беради (мен ундан бегонадек бўлиб қолдим). Мен билан унинг орасини ажрат,› деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ғайрат (рашк) кирди. У зот Рукона ва унинг биродарларини чақирдилар, сўнг ҳамсуҳбатларига: «Фалончини кўряпсизми, Абду Язийдга шу-шу жиҳатдан ўхшайди; фалончи унга шу-шу жиҳатдан ўхшайди,» дедилар. Улар: ‹Ҳа,› дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абду Язийдга: «Уни талоқ қил,» дедилар. У талоқ қилди. Сўнг у зот: «Хотининг Рукона ва унинг биродарларининг онасини қайтариб ол,» дедилар. У: ‹Мен уни уч талоқ қилганман, эй Аллаҳнинг Расули,› деди. У зот: «Биламан, уни қайтариб ол,» дедилар ва ‹Эй Набий, аёлларни талоқ қилсангиз, уларни иддалари (боши) учун талоқ қилинг› оятини тиловат қилдилар. Абу Довуд деди: Нофиъ ибн Ужайр ва Абдуллаҳ ибн Алий ибн Язийд ибн Руконанинг отасидан, у бобосидан ривоят қилган ҳадиси - Рукона хотинини баттата (қатъий, бир йўла) талоқ қилгани, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни унга қайтарганлари - саҳиҳроқдир. Чунки кишининг фарзанди ва аҳли уни яхшироқ билади: Рукона хотинини фақат баттата талоқ қилган эди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни бир (талоқ) деб ҳисобладилар.