حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَأَسَارِيرُ وَجْهِهِ . لَمْ يَحْفَظْهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ هُوَ تَدْلِيسٌ مِنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ لَمْ يَسْمَعْهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ إِنَّمَا سَمِعَ الأَسَارِيرَ مِنْ غَيْرِ الزُّهْرِيِّ . قَالَ وَالأَسَارِيرُ مِنْ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَغَيْرِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ صَالِحٍ يَقُولُ كَانَ أُسَامَةُ أَسْوَدَ شَدِيدَ السَّوَادِ مِثْلَ الْقَارِ وَكَانَ زَيْدٌ أَبْيَضَ مِثْلَ الْقُطْنِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга ал-Лайс Ибн Шиҳобдан ўз санади ва маъноси билан ривоят қилди. У деди: У (Оиша) деди: У менинг олдимга хурсанд ҳолда, юзининг чизиқлари ярқираб кирди. Абу Довуд деди: «Ва юзининг чизиқлари» — буни Ибн Уяйна ёдда сақлай олмади. Абу Довуд деди: «Юзининг чизиқлари» — бу Ибн Уяйнанинг тадлисидир (санад чалкаштириши), уни Зуҳрийдан эшитмаган, балки «чизиқлар» (асорир) сўзини Зуҳрийдан бошқадан эшитган. У деди: «Чизиқлар» ал-Лайс ва бошқаларнинг ҳадисидандир. Абу Довуд деди: Мен Аҳмад ибн Солиҳнинг шундай деганини эшитдим: Усома қаттиқ қора — қорадек қоп-қора — эди, Зайд эса пахтадек оппоқ эди.