حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَجْلَحِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْخَلِيلِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الْيَمَنِ فَقَالَ إِنَّ ثَلاَثَةَ نَفَرٍ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ أَتَوْا عَلِيًّا يَخْتَصِمُونَ إِلَيْهِ فِي وَلَدٍ وَقَدْ وَقَعُوا عَلَى امْرَأَةٍ فِي طُهْرٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لاِثْنَيْنِ مِنْهُمَا طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَيَا ثُمَّ قَالَ لاِثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَبَا ثُمَّ قَالَ لاِثْنَيْنِ طِيبَا بِالْوَلَدِ لِهَذَا . فَغَلَبَا فَقَالَ أَنْتُمْ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ إِنِّي مُقْرِعٌ بَيْنَكُمْ فَمَنْ قُرِعَ فَلَهُ الْوَلَدُ وَعَلَيْهِ لِصَاحِبَيْهِ ثُلُثَا الدِّيَةِ . فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَجَعَلَهُ لِمَنْ قُرِعَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَضْرَاسُهُ أَوْ نَوَاجِذُهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ал-Ажлаҳдан, у Шаъбийдан, у Абдуллаҳ ибнул-Халийлдан, у Зайд ибн Арқамдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурида ўтирган эдим. Шунда Ямандан бир киши келиб: ‹Яман аҳлидан уч киши Алийнинг олдига бир бола ҳақида даъволашиб келишди, улар бир таҳорат даврида (бир поклигида) бир аёлга яқинлик қилган эдилар›, деди. У (Алий) улардан иккитасига: ‹Болани бунга рози бўлиб беринг (воз кечинг)›, деди, аммо иккови қайнаб (рад этиб) кетди. Сўнг яна иккитасига: ‹Болани бунга беринг›, деди, аммо улар бош тортди. Яна иккитасига: ‹Болани бунга беринг›, деди, аммо улар бош тортди. Шунда у: ‹Сизлар бир-бирига қарши шерикларсиз. Мен ораларингизда қуръа (чек) ташлайман. Кимга қуръа чиқса, бола унга (тегишли), ва у шерикларига диятнинг учдан икки қисмини тўлайди›, деди ва улар орасида қуръа ташлаб, болани қуръа чиққан кишига берди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам тишлари ёки озоқ тишлари кўриниб кетгунча кулди.