حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَىٍّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، - رضى الله عنه - عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ وَلاَ كَلْبٌ وَلاَ جُنُبٌ " .
Бизга Ҳафс ибн Умар ан-Намарий ривоят қилди, бизга Шуъба Али ибн Мудрикдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жаридан, у Абдуллаҳ ибн Нужайдан, у отасидан, у Али ибн Абу Толиб розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Малоикалар ичида сурат (жонзот тасвири), ит ёки жунуб киши бўлган уйга кирмайдилар» дедилар.