حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ مَنْصُورٍ الْكَلْبِيِّ، أَنَّ دِحْيَةَ بْنَ خَلِيفَةَ، خَرَجَ مِنْ قَرْيَةٍ مِنْ دِمَشْقَ مَرَّةً إِلَى قَدْرِ قَرْيَةِ عُقْبَةَ مِنَ الْفُسْطَاطِ وَذَلِكَ ثَلاَثَةُ أَمْيَالٍ فِي رَمَضَانَ ثُمَّ إِنَّهُ أَفْطَرَ وَأَفْطَرَ مَعَهُ نَاسٌ وَكَرِهَ آخَرُونَ أَنْ يُفْطِرُوا فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى قَرْيَتِهِ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ الْيَوْمَ أَمْرًا مَا كُنْتُ أَظُنُّ أَنِّي أَرَاهُ إِنَّ قَوْمًا رَغِبُوا عَنْ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ . يَقُولُ ذَلِكَ لِلَّذِينَ صَامُوا ثُمَّ قَالَ عِنْدَ ذَلِكَ اللَّهُمَّ اقْبِضْنِي إِلَيْكَ .
Бизга Исо ибн Ҳаммод ривоят қилди, бизга ал-Лайс — яъни Ибн Саъд — хабар берди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Абул-Хайрдан, у Мансур ал-Калбийдан ривоят қилдики, Диҳя ибн Халифа Димашқ қишлоқларидан биридан Фустотдаги Уқба қишлоғи масофасига тенг — яъни уч мил — йўлга Рамазонда чиқди, сўнг оғзини очди ва у билан бирга бир неча киши оғзини очди, бошқалар эса оғиз очишни ёқтирмадилар. У ўз қишлоғига қайтганида деди: Валлаҳи, мен бугун кўришимни ўйламаган ишни кўрдим — бир қавм Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва унинг саҳобаларининг йўлидан юз ўгирдилар. Буни рўза тутганларга айтарди. Сўнг шу пайт деди: Аллаҳим, мени Ўзингга ол (жонимни ол).