Сунани Абу Довуд — 2494-ҳадис

Жиҳод китоби · Денгиз жангининг фазилати

2494-ҳадисСунани Абу Довуд · Жиҳод китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ عَتِيقٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ سَمَاعَةَ - حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ ثَلاَثَةٌ كُلُّهُمْ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ رَجُلٌ خَرَجَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُ فَيُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرُدَّهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَرَجُلٌ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُ فَيُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرُدَّهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَرَجُلٌ دَخَلَ بَيْتَهُ بِسَلاَمٍ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Абдуссалом ибн Атиқ ривоят қилди, бизга Абу Мушир ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Абдуллаҳ — яъни ибн Самоа — ривоят қилди, бизга Авзоий ривоят қилди, менга Сулаймон ибн Ҳабиб Абу Умома ал-Боҳилийдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Уч киши борки, уларнинг ҳаммаси учун Аллаҳ азза ва жалла зоминдир: Аллаҳ йўлида ғазот қилувчи бўлиб чиққан киши — у Аллаҳнинг зиммасидадир, то Аллаҳ уни вафот эттириб жаннатга киритгунча ёки эришган ажр ва ўлжа билан қайтаргунча. Ва масжидга бориб чиққан киши — у Аллаҳнинг зиммасидадир, то Аллаҳ уни вафот эттириб жаннатга киритгунча ёки эришган ажр ва ўлжа билан қайтаргунча. Ва ўз уйига саломатлик билан кирган киши — у Аллаҳ азза ва жалла зиммасидадир.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1615-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Аллаҳ азза ва жалла учта (кишини) яхши кўради: бир киши бир қавмга келиб, улардан ўзи билан улар орасидаги қариндошлик билан эмас, балки Аллаҳ (номи) билан (бирор нарса) сўрайди, аммо улар унга бермайдилар,…

Сунани Насоий, 2591-ҳадисЗакот китоби

Тилаш фақат уч (тоифа) кишига жоиз бўлади: молига офат етган киши — у тирикчилиги учун етарли (мол) топгунча тилайди, сўнг (тилашдан) тўхтайди; (бошқалар учун) товон (юкини) бўйнига олган киши — у…

Сунани Насоий, 4988-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Уч (хислат) борки, кимда улар бўлса, имоннинг ҳаловатини топади: кимки бир кишини фақат Аллаҳ азза ва жалла учунгина севса; кимки учун Аллаҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расули улардан бошқа ҳамма нарсадан севимлироқ…

Саҳиҳи Муслим, 4892-ҳадисҲукумат китоби

Аллаҳ икки кишига куладики, улардан бири иккинчисини ўлдиради, лекин иккаласи ҳам жаннатга киради Эй Аллаҳнинг Расули, бу қандай бўлади? Бу Аллаҳ азза ва жалла йўлида жанг қилиб, шаҳид бўлади, сўнг Аллаҳ…

Сунани Абу Довуд, 4353-ҳадисҲудуд (жазолар) китоби

Ла илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расули эканига гувоҳлик берадиган мусулмон кишининг қони уч (сабабдан) бири бўлмаса ҳалол эмас: муҳсанликдан кейин зино қилган киши — у тош билан ўлдирилади; Аллаҳ ва унинг…

Саҳиҳул Бухорий, 2826-ҳадисЖиҳод китоби

Аллаҳ бир-бирини ўлдирган икки кишидан кулади — ҳар иккиси ҳам жаннатга киради: биттаси Аллаҳ йўлида жанг қилиб ўлдирилади, сўнг Аллаҳ ўлдирганни тавбага муваффақ қилади, кейин у ҳам шаҳид бўлади