حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ خَيْبَرَ فَلَمْ يَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ وَرِقًا إِلاَّ الثِّيَابَ وَالْمَتَاعَ وَالأَمْوَالَ - قَالَ - فَوَجَّهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ وَادِي الْقُرَى وَقَدْ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبْدٌ أَسْوَدُ يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِوَادِي الْقُرَى فَبَيْنَا مِدْعَمٌ يَحُطُّ رَحْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ سَهْمٌ فَقَتَلَهُ فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الْجَنَّةُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَخَذَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا " . فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِكَ جَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ " . أَوْ قَالَ " شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ " .
Бизга Қаънавий Моликдан, у Савр ибн Зайд ад-Дийлийдан, у Ибн Мутийънинг озод қилинган қули Абул-Ғайсдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у шундай деди: «Хайбар йили Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чиқдик. У киши на олтин, на кумуш ғанимат олдилар, фақат кийим-кечак, ашё ва мол-мулк олдилар. (У деди:) Кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Водиюл-Қуро томон йўл олдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга Мидъам деган қора бир қул ҳадя қилинган эди. Улар Водиюл-Қурога етиб келганларида, Мидъам Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юкини тушираётган пайтда, унга бир ўқ келиб тегди ва уни ўлдирди. Шунда одамлар: ‹Унга жаннат муборак бўлсин!› дедилар. Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Йўқ, асло! Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, у Хайбар куни ғаниматлардан, ҳали бўлинмаган ўлжадан олган ридоси унинг устида олов бўлиб ёнади!» дедилар. Буни эшитганларида, бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бир ёки икки поябзал ипи билан келди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Оловдан бир ип» ёки «Оловдан икки ип» дедилар.»