حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ فَلَمْ نَغْنَمْ ذَهَبًا وَلاَ فِضَّةً إِلاَّ الأَمْوَالَ وَالثِّيَابَ وَالْمَتَاعَ، فَأَهْدَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي الضُّبَيْبِ يُقَالُ لَهُ رِفَاعَةُ بْنُ زَيْدٍ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غُلاَمًا يُقَالُ لَهُ مِدْعَمٌ، فَوَجَّهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى وَادِي الْقُرَى حَتَّى إِذَا كَانَ بِوَادِي الْقُرَى بَيْنَمَا مِدْعَمٌ يَحُطُّ رَحْلاً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَهْمٌ عَائِرٌ فَقَتَلَهُ، فَقَالَ النَّاسُ هَنِيئًا لَهُ الْجَنَّةُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلاَّ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ الشَّمْلَةَ الَّتِي أَخَذَهَا يَوْمَ خَيْبَرَ مِنَ الْمَغَانِمِ، لَمْ تُصِبْهَا الْمَقَاسِمُ، لَتَشْتَعِلُ عَلَيْهِ نَارًا ". فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ النَّاسُ جَاءَ رَجُلٌ بِشِرَاكٍ أَوْ شِرَاكَيْنِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " شِرَاكٌ مِنْ نَارٍ ـ أَوْ ـ شِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ ".
Абу Ҳурайра айтди: Хайбар куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан чиқдик, олтин ёки кумуш ғанимат олмадик, фақат мол, кийим ва асбоб (олдик). Бану Зубайбдан Рифоа ибн Зайд деган киши Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Мидъам деган ғулом (қул) ҳадя қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Водил-Қурога йўл олди. Водил-Қурога етганда, Мидъам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эгар-юкини тушираётганида, бирдан адашган ўқ келиб уни ўлдирди. Одамлар: "Унга жаннат муборак бўлсин" дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Йўқ! Жони қўлимда бўлган Зотга қасамки, у Хайбар куни ғаниматдан, тақсим қилинмасдан олдин олган чопонча — унинг устида олов бўлиб ёнади" деди. Одамлар буни эшитганда, бир киши бир ёки икки кавуш банди (тасма)ни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирди. (Набий): "Оловдан бир тасма — ёки: оловдан икки тасма" деди.