حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، - هُوَ مُحَمَّدٌ - بِبَعْضِ هَذَا ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُسْلِمُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَيُجِيرُ عَلَيْهِمْ أَقْصَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ يَرُدُّ مُشِدُّهُمْ عَلَى مُضْعِفِهِمْ وَمُتَسَرِّعُهُمْ عَلَى قَاعِدِهِمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ إِسْحَاقَ الْقَوَدَ وَالتَّكَافُؤَ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Ибн Абу Адий Ибн Исъҳоқдан — у Муҳаммаддир — бу ҳадиснинг баъзисини ривоят қилди, (ҳ) бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ибн Майсара ривоят қилди, менга Ҳушайм Яҳё ибн Саъийддан ривоят қилди — иккаласи Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у бобосидан — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мусулмонларнинг қонлари тенг-баробардир. Уларнинг энг кичиги (энг паст даражалиси) ҳам уларнинг омони (зиммаси) билан ҳаракат қилади (яъни омон бера олади), энг узоғи (четдагиси) ҳам улар номидан ҳимоя беради. Улар ўзларидан бошқага қарши бир қўлдирлар (якдилдирлар). Отлиқлари пиёдаларига қайтади (ўлжани тенг бўлишади), шошиб олдинга чиққанлари ўтириб қолганларига (қайтади). Мўмин кофир учун ўлдирилмайди, аҳд эгаси ҳам ўз аҳди давомида (ўлдирилмайди)» дедилар. Ибн Исъҳоқ қасос (қавад) ва тенг-баробарликни (такофуъ) зикр қилмади.