أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ دُونَ النَّاسِ إِلاَّ فِي صَحِيفَةٍ فِي قِرَابِ سَيْفِي . فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى أَخْرَجَ الصَّحِيفَةَ فَإِذَا فِيهَا " الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга ал-Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммом ривоят қилди, Қатодадан, у Абу Ҳассондан (ривоят қилди), у деди: Али деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга одамлардан бошқа (алоҳида) бирор нарсани топширмадилар, фақат қиличимнинг ғилофидаги бир саҳифада (бор нарсадан бошқа).» Бас, улар (одамлар) ундан қайтмай туравердилар, ниҳоят у саҳифани чиқарди. Мана, унда: «Мўъминларнинг қонлари тенг. Уларнинг энг пасти (зиммасига олганида ҳам) ҳимоясини адо этади. Улар ўзларидан бошқаларга қарши бир қўлдир. Мўъмин кофир учун ўлдирилмайди ва аҳд эгаси ҳам аҳди давомида (ўлдирилмайди),» (деб ёзилган эди).