أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " لاَ يَحِلُّ قَتْلُ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثِ خِصَالٍ زَانٍ مُحْصَنٍ فَيُرْجَمُ وَرَجُلٌ يَقْتُلُ مُسْلِمًا مُتَعَمِّدًا وَرَجُلٌ يَخْرُجُ مِنَ الإِسْلاَمِ فَيُحَارِبُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولَهُ فَيُقْتَلُ أَوْ يُصَلَّبُ أَوْ يُنْفَى مِنَ الأَرْضِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс ибн Абдуллаҳ хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ривоят қилди, Абдулазиз ибн Руфайъдан, у Убайд ибн Умайрдан, у мўъминлар онаси Оишадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у (Расулуллаҳ) дедилар: «Мусулмонни ўлдириш фақат уч хислатдан бирида (жоиз бўлишидан бошқа) ҳалол эмас: турмуш қурган зинокор — у тошбўрон қилинади; мусулмонни қасддан ўлдирган киши; ва Исломдан чиқиб, Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг Расули билан уруш қилувчи киши — у ўлдирилади ёки дорга осилади ёки юртдан бадарға қилинади,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ طَرِيفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، يَقُولُ سَأَلْنَا عَلِيًّا فَقُلْنَا هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ سِوَى الْقُرْآنِ فَقَالَ لاَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ إِلاَّ أَنْ يُعْطِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَبْدًا فَهْمًا فِي كِتَابِهِ أَوْ مَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ . قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ فِيهَا " الْعَقْلُ وَفِكَاكُ الأَسِيرِ وَأَنْ لاَ يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ " .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, Мутарриф ибн Тарифдан, у Шаъбийдан (ривоят қилди), у деди: Мен Абу Жуҳайфанинг шундай деганини эшитдим: Биз Алидан сўрадик ва дедик: «Сизларда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Қуръандан бошқа бирор нарса борми?» У деди: «Йўқ, уруғни ёрган ва жонни яратган Зотга қасамки, фақат Аллаҳ азза ва жалла бир бандасига Ўз Китобида фаҳм-идрок берса ёки шу саҳифада бўлган нарсалардан бошқа.» Мен: «Саҳифада нима бор?» дедим. У деди: «Унда дият (қон ҳақи), асирни озод қилиш ва мусулмон кофир учун ўлдирилмаслиги (бордир),» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ دُونَ النَّاسِ إِلاَّ فِي صَحِيفَةٍ فِي قِرَابِ سَيْفِي . فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى أَخْرَجَ الصَّحِيفَةَ فَإِذَا فِيهَا " الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга ал-Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммом ривоят қилди, Қатодадан, у Абу Ҳассондан (ривоят қилди), у деди: Али деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга одамлардан бошқа (алоҳида) бирор нарсани топширмадилар, фақат қиличимнинг ғилофидаги бир саҳифада (бор нарсадан бошқа).» Бас, улар (одамлар) ундан қайтмай туравердилар, ниҳоят у саҳифани чиқарди. Мана, унда: «Мўъминларнинг қонлари тенг. Уларнинг энг пасти (зиммасига олганида ҳам) ҳимоясини адо этади. Улар ўзларидан бошқаларга қарши бир қўлдир. Мўъмин кофир учун ўлдирилмайди ва аҳд эгаси ҳам аҳди давомида (ўлдирилмайди),» (деб ёзилган эди).
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ الأَشْتَرِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ إِنَّ النَّاسَ قَدْ تَفَشَّغَ بِهِمْ مَا يَسْمَعُونَ فَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهِدَ إِلَيْكَ عَهْدًا فَحَدِّثْنَا بِهِ . قَالَ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهْدًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ غَيْرَ أَنَّ فِي قِرَابِ سَيْفِي صَحِيفَةً فَإِذَا فِيهَا " الْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " . مُخْتَصَرٌ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ибн Таҳмон ривоят қилди, ал-Ҳажжож ибн ал-Ҳажжождан, у Қатодадан, у Абу Ҳассон ал-Аъраждан, у ал-Аштардан (ривоят қилдики), у Алига деди: «Одамлар орасида улар эшитаётган нарса тарқалиб кетди. Агар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга бирор аҳд топширган бўлсалар, бизга уни айтиб бер.» У (Али) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга одамларга топширмаган бирор аҳдни топширмадилар, фақат қиличимнинг ғилофида бир саҳифа борлигидан бошқа. Мана, унда: Мўъминларнинг қонлари тенг. Уларнинг энг пасти (зиммасига олганида ҳам) ҳимоясини адо этади. Мўъмин кофир учун ўлдирилмайди ва аҳд эгаси ҳам аҳди давомида (ўлдирилмайди), (деб ёзилган эди).» Бу қисқартирилгандир.