أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ الأَشْتَرِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ إِنَّ النَّاسَ قَدْ تَفَشَّغَ بِهِمْ مَا يَسْمَعُونَ فَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهِدَ إِلَيْكَ عَهْدًا فَحَدِّثْنَا بِهِ . قَالَ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهْدًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ غَيْرَ أَنَّ فِي قِرَابِ سَيْفِي صَحِيفَةً فَإِذَا فِيهَا " الْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ " . مُخْتَصَرٌ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳафс хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ибн Таҳмон ривоят қилди, ал-Ҳажжож ибн ал-Ҳажжождан, у Қатодадан, у Абу Ҳассон ал-Аъраждан, у ал-Аштардан (ривоят қилдики), у Алига деди: «Одамлар орасида улар эшитаётган нарса тарқалиб кетди. Агар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сенга бирор аҳд топширган бўлсалар, бизга уни айтиб бер.» У (Али) деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга одамларга топширмаган бирор аҳдни топширмадилар, фақат қиличимнинг ғилофида бир саҳифа борлигидан бошқа. Мана, унда: Мўъминларнинг қонлари тенг. Уларнинг энг пасти (зиммасига олганида ҳам) ҳимоясини адо этади. Мўъмин кофир учун ўлдирилмайди ва аҳд эгаси ҳам аҳди давомида (ўлдирилмайди), (деб ёзилган эди).» Бу қисқартирилгандир.