حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ، - يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ كَانَ مُسَيْلِمَةُ كَتَبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَقَدْ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ شَيْخٍ مِنْ أَشْجَعَ يُقَالُ لَهُ سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ نُعَيْمِ بْنِ مَسْعُودٍ الأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِيهِ نُعَيْمٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ لَهُمَا حِينَ قَرَآ كِتَابَ مُسَيْلِمَةَ " مَا تَقُولاَنِ أَنْتُمَا " قَالاَ نَقُولُ كَمَا قَالَ . قَالَ " أَمَا وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنَّ الرُّسُلَ لاَ تُقْتَلُ لَضَرَبْتُ أَعْنَاقَكُمَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Амр ар-Розий ривоят қилди, бизга Салама — яъни ибн ал-Фазл — Муҳаммад ибн Ишоқдан ривоят қилиб деди: Мусайлима Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга хат ёзган эди. Деди: Менга Муҳаммад ибн Ишоқ Ашжаъ қабиласидан Саъд ибн Ториқ деб аталган бир шайхдан, у Салама ибн Нуъайм ибн Масъуд ал-Ашжаъийдан, у отаси Нуъаймдан ривоят қилиб деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам иккисига Мусайлиманинг хатини ўқишганида шундай деганини эшитдим: «Сизлар нима дейсизлар?» Иккиси: «Биз ҳам у айтганидек айтамиз» дедилар. У: «Огоҳ бўлинглар, Аллаҳга қасамки, агар элчилар ўлдирилмаслиги (қоидаси) бўлмаганида, икковингизнинг бўйнингизни урган бўлардим» дедилар.