حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُجَالِدٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا عَلَّمْتَ مِنْ كَلْبٍ أَوْ بَازٍ ثُمَّ أَرْسَلْتَهُ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكَ عَلَيْكَ " . قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ " إِذَا قَتَلَهُ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَيْكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْبَازُ إِذَا أَكَلَ فَلاَ بَأْسَ بِهِ وَالْكَلْبُ إِذَا أَكَلَ كُرِهَ وَإِنْ شَرِبَ الدَّمَ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Мужолид Шаъбийдан, у Адий ибн Ҳотимдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Итни ёки лочинни ўргатиб, сўнг уни қўйиб юборсанг ва Аллаҳнинг исмини зикр қилсанг — у сен учун ушлаб берган нарсадан е», дедилар. Мен: «Агар ўлдирса-чи?» дедим. У: «Уни ўлдириб, ундан бирор нарса емаган бўлса, демак уни фақат сен учун ушлаган», дедилар. Абу Довуд айтди: Лочин еганда зарари йўқ, аммо ит еганда макруҳ бўлади, агар қон ичган бўлса зарари йўқ.