حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنِي ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ. فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كَلْبٌ مِنْ غَيْرِهَا، فَلاَ تَأْكُلْ ".
Муҳаммад, Ибн Фузайлдан, у Баёндан, у Омирдан, у Адий ибн Ҳотимдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим: Биз мана шу итлар билан ов қиладиган қавммиз, дедим. У: «Ўргатилган итларингни қўйиб юбориб, Аллаҳнинг исмини айтганингда, улар сен учун ушлаб қолганидан е — фақат итнинг ўзи еганидан бошқа; (у еган бўлса) ема, чунки мен у уни ўзи учун ушлади, деб қўрқаман. Агар уларга бошқа ит аралашса, ема» дедилар.