حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ،. وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَالَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا، فَأَخْبِرْنِي مَا الَّذِي يَحِلُّ لَنَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، تَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ، فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا ثُمَّ كُلُوا فِيهَا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْ ".
Абу Осим, Ҳайвадан; ва Аҳмад ибн Абу Ражо, Салама ибн Сулаймондан, у Ибнул Муборакдан, у Ҳайва ибн Шурайҳдан ривоят қилади: Рабиъа ибн Язид Димашқийни эшитдим: Менга Абу Идрис Оизуллаҳ хабар берди: Абу Саълаба Хушанийни (розияллаҳу анҳу) эшитдим: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Эй Расулуллаҳ, биз китоб аҳли (яҳудий/насоро) қавмининг ериидамиз, уларнинг идишларида еймиз; ва ов ериидамиз — мен камоним билан, ўргатилган итим билан ва ўргатилмаган итим билан овлайман. Менга булардан нима ҳалол бўлади? дедим. У: «Сен китоб аҳли ериида эканинг ва уларнинг идишларида ейишинг ҳақида зикр қилганингга келсак — агар уларнинг идишларидан бошқасини топсанг, уларда ема; агар топмасанг, уларни ювиб, сўнг уларда е. Сен ов ериида эканинг ҳақида зикр қилганингга келсак — камонинг билан овлаганингда Аллаҳнинг исмини айт, сўнг е; ўргатилган итинг билан овлаганингда Аллаҳнинг исмини айт, сўнг е; ўргатилмаган итинг билан овлаганингда унинг закотига (жонини олишга) етишсанг (тириклигида бўғизласанг), е» дедилар.