حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى بْنِ يَزِيدَ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَيْشِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، وَقَتَادَةَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ فَنَطْبُخُ فِي قُدُورِهِمْ وَنَشْرَبُ فِي آنِيَتِهِمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ لَمْ تَجِدُوا غَيْرَهَا فَارْحَضُوهَا بِالْمَاءِ " . ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ صَيْدٍ فَكَيْفَ نَصْنَعُ قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ الْمُكَلَّبَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْ وَإِنْ كَانَ غَيْرَ مُكَلَّبٍ فَذُكِّيَ فَكُلْ وَإِذَا رَمَيْتَ بِسَهْمِكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَقَتَلَ فَكُلْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Алий ибн Исо ибн Язид ал-Бағдодий ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ ибн Муҳаммад ал-Айший ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, Айюб ва Қатодадан, улар Абу Қилобадан, у Абу Асмо ар-Раҳабийдан, у Абу Саълаба ал-Хушанийдан (ривоят қилдики), у деди: «Ё Расулуллаҳ, биз аҳли китоб (яшайдиган) юртдамиз, уларнинг қозонларида пиширамиз ва уларнинг идишларида ичамиз.» Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар улардан бошқасини топмасанглар, уларни сув билан ювиб (ишлатинглар),» дедилар. Сўнг у деди: «Ё Расулуллаҳ, биз ов юртидамиз, қандай қилайлик?» У: «Ўргатилган итингни (овга) қўйиб юборсанг ва Аллаҳнинг исмини айтган бўлсанг, у (овни) ўлдирса — егин. Агар (ит) ўргатилмаган бўлса-ю, сен (овни) тобат қилсанг — егин. Ва ўқингни отиб, Аллаҳнинг исмини айтган бўлсанг, у (овни) ўлдирса — егин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.