حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنِي ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ. فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كَلْبٌ مِنْ غَيْرِهَا، فَلاَ تَأْكُلْ ".
Муҳаммад, Ибн Фузайлдан, у Баёндан, у Омирдан, у Адий ибн Ҳотимдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилади: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим: Биз мана шу итлар билан ов қиладиган қавммиз, дедим. У: «Ўргатилган итларингни қўйиб юбориб, Аллаҳнинг исмини айтганингда, улар сен учун ушлаб қолганидан е — фақат итнинг ўзи еганидан бошқа; (у еган бўлса) ема, чунки мен у уни ўзи учун ушлади, деб қўрқаман. Агар уларга бошқа ит аралашса, ема» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ،. وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَالَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا، فَأَخْبِرْنِي مَا الَّذِي يَحِلُّ لَنَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، تَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ، فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا ثُمَّ كُلُوا فِيهَا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْ ".
Абу Осим, Ҳайвадан; ва Аҳмад ибн Абу Ражо, Салама ибн Сулаймондан, у Ибнул Муборакдан, у Ҳайва ибн Шурайҳдан ривоят қилади: Рабиъа ибн Язид Димашқийни эшитдим: Менга Абу Идрис Оизуллаҳ хабар берди: Абу Саълаба Хушанийни (розияллаҳу анҳу) эшитдим: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: Эй Расулуллаҳ, биз китоб аҳли (яҳудий/насоро) қавмининг ериидамиз, уларнинг идишларида еймиз; ва ов ериидамиз — мен камоним билан, ўргатилган итим билан ва ўргатилмаган итим билан овлайман. Менга булардан нима ҳалол бўлади? дедим. У: «Сен китоб аҳли ериида эканинг ва уларнинг идишларида ейишинг ҳақида зикр қилганингга келсак — агар уларнинг идишларидан бошқасини топсанг, уларда ема; агар топмасанг, уларни ювиб, сўнг уларда е. Сен ов ериида эканинг ҳақида зикр қилганингга келсак — камонинг билан овлаганингда Аллаҳнинг исмини айт, сўнг е; ўргатилган итинг билан овлаганингда Аллаҳнинг исмини айт, сўнг е; ўргатилмаган итинг билан овлаганингда унинг закотига (жонини олишга) етишсанг (тириклигида бўғизласанг), е» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ، فَسَعَوْا عَلَيْهَا حَتَّى لَغِبُوا، فَسَعَيْتُ عَلَيْهَا حَتَّى أَخَذْتُهَا، فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ، فَبَعَثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِوَرِكِهَا وَفَخِذَيْهَا فَقَبِلَهُ.
Мусаддад, Яҳёдан, у Шуъбадан: Менга Ҳишом ибн Зайд, у Анас ибн Моликдан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Биз Марриз Заҳронда бир қуённи (ин)дан ҳуркитиб (чиқариб) юбордик. (Одамлар) унинг ортидан югурдилар, то чарчагунларигача. Мен унинг ортидан югурдим ва уни тутдим. Уни Абу Талҳага келтирдим, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга унинг сон ва икки болдарини (орқа қисмини) юборди, у киши уни қабул қилдилар, деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ، وَهْوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا، فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ، ثُمَّ سَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطًا، فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ، فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَى بَعْضُهُمْ، فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ".
Исмоил: Менга Молик, у Умар ибн Убайдуллаҳнинг озоди Абун Назрдан, у Абу Қатоданинг озоди Нофиъдан, у Абу Қатодадан айтиб берди: У Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эди, то Макка йўлининг бир (жойи)да бўлганида, у ўз муҳрим (иҳромда) шериклари билан ортда қолди, у ўзи муҳрим эмас эди. У бир ёввойи эшакни кўриб, отига тик (маҳкам) ўтирди, сўнг шерикларидан унга қамчи узатишни сўради, улар бош тортди. Улардан найзасини сўради, улар бош тортди. У уни (ўзи) олди, сўнг эшакка ҳужум қилиб, уни ўлдирди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларининг баъзиси ундан еди, баъзиси бош тортди. Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга етиб олганда, ундан бу ҳақда сўрадилар. У: «У фақат бир таом — Аллаҳ сизларга уни таомлантирди (инъом қилди)» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَىْءٌ ".
Исмоил: Менга Молик, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Қатодадан шунга ўхшашини айтиб берди, фақат у: «Сизлар билан унинг гўштидан бирор нарса борми?» деди (деб келди).