302-ҳадисСунани Абу Довуд · Таҳорат китоби
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي إِسْمَاعِيلَ، - وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ - عَنْ مَعْقِلٍ الْخَثْعَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، - رضى الله عنه - قَالَ الْمُسْتَحَاضَةُ إِذَا انْقَضَى حَيْضُهَا اغْتَسَلَتْ كُلَّ يَوْمٍ وَاتَّخَذَتْ صُوفَةً فِيهَا سَمْنٌ أَوْ زَيْتٌ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр Муҳаммад ибн Абу Исмоилдан — у Муҳаммад ибн Рошид — у Маъқил ал-Хасъамийдан, у Али розияллаҳу анҳудан ривоят қилди, у айтди: Мустаҳазанинг ҳайзи тугаганда, у ҳар куни ғусл қилади ва ичида сариёғ ёки зайтун мойи бўлган жун олади.