حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هَانِئٍ أَبُو نُعَيْمٍ النَّخَعِيُّ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ حُدَيْرٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ لَئِنْ بَقِيتُ لِنَصَارَى بَنِي تَغْلِبَ لأَقْتُلَنَّ الْمُقَاتِلَةَ وَلأَسْبِيَنَّ الذُّرِّيَّةَ فَإِنِّي كَتَبْتُ الْكِتَابَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَنْ لاَ يُنَصِّرُوا أَبْنَاءَهُمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ بَلَغَنِي عَنْ أَحْمَدَ أَنَّهُ كَانَ يُنْكِرُ هَذَا الْحَدِيثَ إِنْكَارًا شَدِيدًا وَهُوَ عِنْدَ بَعْضِ النَّاسِ شِبْهُ الْمَتْرُوكِ وَأَنْكَرُوا هَذَا الْحَدِيثَ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هَانِئٍ قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَلَمْ يَقْرَأْهُ أَبُو دَاوُدَ فِي الْعَرْضَةِ الثَّانِيَةِ .
Бизга Аббос ибн Абдулазим ривоят қилди, бизга Абдурроҳман ибн Ҳониъ Абу Нуъайм ан-Нахаъий ривоят қилди, бизга Шарийк Иброҳим ибн Муҳожирдан, у Зиёд ибн Ҳудайрдан хабар берди. У деди: Али деди: «Агар мен Бану Тағлиб насоройси учун тирик қолсам, албатта жангчиларини ўлдираман ва зурриётини асир оламан. Чунки мен улар билан Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам орасида ‹болаларини насронийлаштирмасликлари› шартида китоб (аҳднома) ёзганман». Абу Довуд деди: Бу мункар ҳадисдир. Менга Аҳмаддан етиб келишича, у бу ҳадисни қаттиқ инкор қилар эди. Бу ҳадис баъзи одамларнинг наздида матрукга ўхшашдир. Улар бу ҳадисни Абдурроҳман ибн Ҳониъда инкор қилишган. Абу Али деди: Абу Довуд уни иккинчи қироатда ўқимади.