حَدَّثَنِي حِبَّانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اشْتَكَى نَفَثَ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَمَسَحَ عَنْهُ بِيَدِهِ فَلَمَّا اشْتَكَى وَجَعَهُ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ طَفِقْتُ أَنْفِثُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ، الَّتِي كَانَ يَنْفِثُ، وَأَمْسَحُ بِيَدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ.
Ҳиббон менга айтди, Абдуллаҳ бизға хабар берди, Юнус бизға хабар берди, у Ибн Шиҳобдан, деди: Менга Урва хабар берди, Оиша розияллаҳу анҳо унга хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам оғриб қолса, ўзига муаввизотлар (Фалақ ва Нос суралари) билан пуфлар ва қўли билан ўзига сийпар эди. У вафот этган оғриғ билан оғриганида, мен ўзига — у пуфлайдиган муаввизотлар билан пуфлай бошладим ва Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қўли билан ундан (ўзига) сийпар эдим.