حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْفِثُ عَلَى نَفْسِهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ، فَلَمَّا ثَقُلَ كُنْتُ أَنَا أَنْفِثُ عَلَيْهِ بِهِنَّ، فَأَمْسَحُ بِيَدِ نَفْسِهِ لِبَرَكَتِهَا. فَسَأَلْتُ ابْنَ شِهَابٍ كَيْفَ كَانَ يَنْفِثُ قَالَ يَنْفِثُ عَلَى يَدَيْهِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад Жуъфий, Ҳишомдан: Бизга Маъмар, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзлари вафот этган касалликда ўзларига муаввизатларни ўқиб пуфлар эдилар. (Касаллик) оғирлашганида, мен у кишига уларни ўқиб пуфлар ва баракаси учун у кишининг қўли билан (юзларига) сурар эдим. Мен Ибн Шиҳобдан: Қандай пуфлар эдилар? деб сўрадим. У: Қўлларига пуфлар, сўнг улар билан юзларини сурар эдилар, деди.