5715-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Салом бериш китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اشْتَكَى يَقْرَأُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ وَيَنْفُثُ فَلَمَّا اشْتَدَّ وَجَعُهُ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَيْهِ وَأَمْسَحُ عَنْهُ بِيَدِهِ رَجَاءَ بَرَكَتِهَا .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди: У деди: Мен Моликка, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилган ҳадисни) ўқиб бердим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оғриб қолганларида ўзларига муаввизотларни ўқир ва дам солар эдилар; оғриқлари кучайганида эса, мен унинг устига ўқир ва баракасини умид қилиб унинг қўли билан уни силар эдим.