Менга Сурайж ибн Юнус ва Яҳё ибн Айюб ривоят қилиб: бизга Аббод ибн Аббод, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди, дедилар: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аҳлидан бири касал бўлганида, унинг устига муаввизотлар (Фалақ ва Нос суралари кабилар) билан дам солар эдилар. Вафот этган касалликларига учраганларида эса, мен унинг устига дам сола бошладим ва ўзининг қўли билан уни силардим, чунки у қўлда менинг қўлимга қараганда барака каттароқ эди. Яҳё ибн Айюбнинг ривоятида «муаввизотлар билан» (дейилган).
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди: У деди: Мен Моликка, у Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан (ривоят қилган ҳадисни) ўқиб бердим: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оғриб қолганларида ўзларига муаввизотларни ўқир ва дам солар эдилар; оғриқлари кучайганида эса, мен унинг устига ўқир ва баракасини умид қилиб унинг қўли билан уни силар эдим.
Яна менга Абут-Тоҳир ва Ҳармала ривоят қилиб: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус хабар берди, дедилар; (ҳ) яна бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар хабар берди; (ҳ) яна менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга Равҳ ривоят қилди; (ҳ) яна бизга Уқба ибн Мукрам ва Аҳмад ибн Усмон ан-Навфалий ривоят қилиб: бизга Абу Осим ривоят қилди, дедилар — иккаласи Ибн Журайждан: менга Зиёд хабар берди — уларнинг ҳаммаси Ибн Шиҳобдан, Моликнинг исноди билан, унинг ҳадисига ўхшаш. Улардан ҳеч бирининг ҳадисида «баракасини умид қилиб» (сўзи) йўқ, фақат Моликнинг ҳадисида бор. Юнус ва Зиёднинг ҳадисида: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оғриб қолганларида ўзларига муаввизотлар билан дам солар ва қўллари билан ўзларини силар эдилар (дейилган).