حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ غُلاَمًا، مِنَ الْيَهُودِ كَانَ مَرِضَ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ فَقَعَدَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ " أَسْلِمْ " . فَنَظَرَ إِلَى أَبِيهِ وَهُوَ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ أَطِعْ أَبَا الْقَاسِمِ . فَأَسْلَمَ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْقَذَهُ بِي مِنَ النَّارِ " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод — яъни ибн Зайд — Собитдан, у Анасдан ривоят қилдики: Яҳудий болалардан бири касал бўлиб қолди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни бориб кўриш учун келдилар ва унинг боши томонида ўтириб, унга: «Исломни қабул қил» дедилар. У боши томонида турган отасига қаради, отаси унга: «Абул Қосимга итоат қил» деди. Шунда у Исломни қабул қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни мен орқали оловдан қутқарган Аллаҳга ҳамд бўлсин» деб туриб чиқдилар.