حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، أَخْبَرَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِي سَهْلٍ، عَنْ مُسَّةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَتِ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ يَعْنِي مِنَ الْكَلَفِ .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр хабар берди, бизга Али ибн Абдул-Аъло Абу Саҳлдан, у Муссадан, у Умм Саламадан ривоят қилди, у айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида нифосли аёл нифосидан кейин қирқ кун ёки қирқ кеча ўтирар эди, биз эса юзларимизга варс ўсимлигини — яъни доғлардан ҳимояланиш учун — суртар эдик.